Yoğun Bakım Ünitesinden Doğrudan Eve Taburculuk Sonrası Klinik Sonuçlar: Tek Merkezli Retrospektif Gözlemsel Çalışma

Amaç: Bu çalışma, yoğun bakım ünitesinden (YBÜ) eve doğrudan taburculuk sonrasında klinik sonuçlarla ilişkili olarak taburculuk sırasındaki Modifiye Erken Uyarı Skoru’nun (MEWS) ve bakım verenlerle ilişkili faktörlerin değerlendirilmesini amaçlamıştır.
Yöntem: Bu retrospektif gözlemsel çalışma, en az 24 saat klinik stabilite sonrasında YBÜ’den doğrudan eve taburcu edilen 60 yetişkin hastayı kapsamaktadır. Hasta demografik özellikleri, YBÜ yatış tanısı, komorbiditeler, APACHE II ve taburculuk sırasındaki MEWS değerleri, YBÜ yatış süresi, transfer özellikleri, 28 günlük mortalite ve YBÜ’ye yeniden yatış verileri incelendi. Bakım veren eğitimi ve bakım koşullarıyla ilgili veriler de kaydedildi.
Bulgular: Altmış hasta analize dahil edildi. Altmış hastanın 54’ünde (%90,0) doğrudan eve taburculuk sürecinde servis yatağı bulunamadığı kaydedildi. YBÜ’ye yeniden yatış oranı %21,7 ve 28 günlük mortalite oranı %16,7 idi. Modifiye Erken Uyarı Skoru, YBÜ’de kalış süresi veya komorbidite yükü ile mortalite ya da yeniden yatış arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05).
Sonuç: Bu çalışma, seçilmiş YBÜ hastalarında doğrudan eve taburculuk sonrası sonuçları tanımlamaktadır. Taburculuk sırasındaki MEWS ile mortalite veya YBÜ’ye yeniden yatış arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmamıştır. Taburculuk değerlendirmesi klinik durumu ve taburculuk sonrası desteği kapsamalıdır. Servise nakledilen hastalardan oluşan bir karşılaştırma grubu bulunmadığından, bu bulgular doğrudan eve taburculuğun karşılaştırmalı güvenliliğini ortaya koyamaz.

Anahtar Kelimeler: Yoğun bakım üniteleri, hasta taburculuğu, erken uyarı skoru, mortalite, hasta yeniden kabulü

Clinical Outcomes Following Direct Discharge Home From an Intensive Care Unit: A Single-Center Retrospective Observational Study

Objective: This study aimed to evaluate the association of the Modified Early Warning Score (MEWS) at intensive care unit (ICU) discharge and caregiver-related factors with clinical outcomes following direct discharge home (DDH).
Method: This retrospective observational study included 60 adult ICU patients who were discharged directly home after at least 24 hours of clinical stability. Demographic characteristics, ICU admission diagnosis, comorbidities, APACHE II and MEWS at discharge, ICU length of stay, transfer characteristics, 28-day mortality, and ICU readmission were evaluated. Caregiver training and post-discharge care conditions were also recorded.
Results: Sixty patients were included. Ward bed unavailability was recorded in 54 of the 60 patients (90.0%) during the direct discharge home process. The ICU readmission rate was 21.7% and the 28-day mortality rate was 16.7%. No significant associations were found between MEWS, ICU length of stay, or comorbidity burden and either mortality or ICU readmission (p>0.05).
Conclusion: This study describes outcomes following DDH in selected ICU patients. MEWS at discharge was not significantly associated with mortality or ICU readmission. Discharge assessment should incorporate clinical status and post-discharge support. Without a ward-transfer comparison group, these findings cannot establish the comparative safety of DDH.

Keywords: Intensive care units, patient discharge, early warning score, mortality, patient readmission